شعري از پابلو نرودا ترجمه از احمد شاملو :

به آرامي آغاز به مردن مي كني

 اگر سفر نكني

اگر كتاب نخواني

اگر به اصوات  زندگي گوش ندهي

اگر از خودت قدرداني نكني

به آرامي آغاز به مردن مي كني

زماني كه خودباوري را در خودت بكشي

وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند

به آرامي آغاز به مردن مي كني

اگر برده عادات خود شوي

اگر هميشه از يك راه تكراري بروي...

اگر روزمرٌگي را تغيير ندهي

اگر رنگ هاي متفاوت به تن نكني

يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكني

تو به آرامي آغاز به مردن مي كني

اگر از شور و حرارت

از احساسات سركش

و از چيزهايي كه چشمانت را به درخشش وامي دارند

و ضربان قلبت را تندتر مي كنند

دور كني.........

تو به آرامي آغاز به مردن مي كني

اگر هنگامي كه با شغلت ، يا عشقت شاد نيستي ، آن را عوض نكني

اگر براي مطمئن در نامطمئن خطر نكني

اگر وراي روياها نروي

اگر به خودت اجازه ندهي

كه حداقل يكبار در زندگي ات

وراي مصلحت انديشي بروي...

امروز زندگي را آغاز كن!

امروز مخاطره كن!

امروز كاري كن!

نگذار كه به آرامي بميري!

شادي را فراموش نکن